du an melosa melosa garden vi tri melosa garden vi tri melosa garden tien ich melosa garden phap ly melosa garden
FIZJOTERAPIA | Medicus – przychodnia na miarę XXI wieku
nuoc khoang lavie nuoc khoang vinh hao nuoc lavie kem duong da chua hoi nach tri hoi nach Tu van ISO 22000 Tu van ISO 14001 Tu van ISO 9001 nem cao su lien a nem cao su van thanh nem cao su kim cuong

FIZJOTERAPIA

Terapia indywidualna według metod

Terapia manualna- to dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem odwracalnych zaburzeń czynnościowych narządu ruchu . Nazwa oznacza leczenie przy pomocy rąk terapeuty. Terapia manualna polega na badaniu i leczeniu stawów obwodowych i kręgosłupa. Pierwszą częścią badania jest zazwyczaj dokładny wywiad. Następnie dokonuje się badania jakości ruchu, jego zakresów, biomechaniki oraz innych czynników (np. bolesności). Podczas terapii za pomocą specjalnych technik mobilizacji lub manipulacji i pracy na tkankach miękkich przywraca się zaburzoną biomechanikę stawów (odblokowanie stawów), co prowadzi do zmniejszenia bólu, zwiększenia zakresu ruchomości, ustąpienia stanów zapalnych.

Zastosowanie :
• Bóle kręgosłupa pochodzenia korzeniowego (rwa kulszowa, ramienna), pochodzenia przeciążeniowego
• Bóle kolan, bioder, barków
• Bóle tkanek miękkich (mięśnie, więzadła, ścięgna)
• Bóle głowy, szumy w uszach, zawroty głowy
• Dolegliwości ze strony jamy ustnej, bóle „zdrowych” zębów, języka, bóle w okolicy stawu skroniowo- żuchwowego, drętwienie twarzy,
• Dolegliwości pseudokardiologiczne takie jak : ból ściskający, przeszywający klatkę piersiową, bóle opasujące jednostronnie lub obustronnie, zaburzenia oddychania(
• Dolegliwości pseudogastryczne : bóle brzucha, zaparcia , rozwolnienia, zespól jelita drażliwego
• Stany po złamaniach i unieruchomieniach
• U dzieci z wadami postawy, nierównowagą statyczną miednicy, skoliozą, wadami stóp
Terapia manualna ma szerokie zastosowanie w chorobach, gdzie w obiektywnych badaniach lekarskich nie znajduje się organicznej przyczyny. Należy wtedy przyjąć, że źródłem dolegliwości są dysfunkcje narządów ruchu, w tym przede wszystkich dysfunkcje kręgosłupa.
Terapia manualna dysponuje całym arsenałem technik, które stosowane są odpowiednio do wskazań:

Techniki części miękkich- mobilizacje uciskowe
Mobilizacje i manipulacje-Zabieg manipulacji polega na wykonaniu szybkiego, zdecydowanego ruchy na zablokowany segment kręgosłupa. Momentowi uruchomienia zablokowanego stawu często towarzyszy charakterystyczne „ trzask”, ‘strzelanie”. ‘chrupnięcie”. Jednakże wystąpienie trzasku niekoniecznie świadczy o prawidłowym uruchomieniu stawu, a jego brak o nieskuteczności terapii. Zawsze o ocenie decyduje badanie gry ślizgu stawowego oraz ocena bariery przed i po wykonaniu zabiegu.

Medycyna Ortopedyczna wg Cyriax'a

Co to jest Medycyna Ortopedyczna wg Cyriax’a?
Podstawowym założeniem Medycyny Ortopedycznej wg Cyriax’a jest leczenie wzorca klinicznego. Przez zaproponowany w metodzie wywiad i badanie funkcjonalne uzyskujemy kompletną informacje na temat badanego pacjenta. Symptomy i objawy są interpretowane i skatalogowane w formie „wzorców klinicznych”. „Wzorzec kliniczny” jest szczególnym zachowaniem się zaburzeń lub grup zaburzeń. Dla wszystkich obrazów klinicznych metoda oferuje lokalne, bezpośrednie, sprawne i korzystne ekonomicznie leczenie.

Różnicowanie można przeprowadzić przez szczegółowy wywiad i badanie funkcjonalne, a dokładną lokalizacje podrażnionych struktur można poznać albo przez obecność objawów lokalizujących albo przez palpację. W tak łatwy sposób można przejść do diagnozy takiej jak zapalenie ścięgna m. supraspinatus leżące na przyczepie i dokładniej na włóknach powierzchownych. Wówczas możemy mówić o szczegółowej diagnozie. Tylko wtedy możliwe jest precyzyjne leczenie, które daje maksimum skuteczności przy minimum terapii.

Terapia tkanek miękkich

Współczesne metody diagnozowania i leczenia zaburzeń tkanek miękkich polegają na wykorzystaniu szeregu wysublimowanych technik. Rozumiemy przez to zbiór metod, w których wykorzystuje się zabiegi energizacji mięśni, rozluźnianie mięśniowo-powięziowe, techniki aktywnego rozluźniania, terapię punktów spustowych, oraz ocenia się zaburzenia dysbalansu mięśniowo-powięziowego pacjenta, w celu likwidowania zaburzeń w obrębie tkanek miękkich i przywrócenia równowagi mięśniowo-powięziowej ciała.

Techniki mięśniowo-powięziowe wykorzystują zjawisko rozluźniania powięzi i przekraczania bariery tkankowej, usuwając wzmożone napięcie dążą do prawidłowego, pełnegozakresu ruchomości. Taki sposób pracy z pacjentem jest bardzo efektywny zarówno jako forma diagnozy, jak i terapii i jest bardzo dobrze tolerowany przez pacjenta. Wykorzystując informacje zwrotne w komunikacji z pacjentem, terapeuta może znaleźć i efektywnie leczyć wzmożone napięcie i ograniczenie tkankowe, którego nie da się leczyć w inny sposób. Techniki mięśniowo-powięziowego rozluźniania są bezpieczne i nie doprowadzają do nadmiernego rozciągnięcia mięśni.

Maitland Terapia Manualna

Maitland Terapia Manualna jest formą fizjoterapii przeprowadzaną przez specjalnie wyedukowanych fizjoterapeutów. To terapia ze specyficznym podejściem zawierająca szczegółowe badanie, diagnozowanie oraz terapię szerokiego wachlarza warunków będących przyczyną bólu oraz zaburzeń ruchu. Jak jest to jasno wyrażone poprzez termin „terapia manualna” jest to terapia poprzez ręce terapeuty. Problemy pleców, na przykład, mogą być szczegółowo zidentyfikowane a stawy kręgosłupa specyficznie mobilizowane i leczone. Ten rodzaj terapii jest również bardzo efektywny w przypadku terapii innych stawów. Biodra, kolana oraz problemy barków mogą na przykład być leczone tak by zredukować ból i poprawić zakres ruchów i ich funkcję.

Terapia Manualna może być efektywnie stosowana w leczeniu:
• bólów pleców oraz problemów dyskowych
• bólu karku oraz problemów zlokalizowanych w jego obrębie
• zmian zapalnych – ból oraz sztywność np. stawów biodrowych, kolanowych, pleców
• ból powięziowy, bóle głowy, bóle żuchwy
• podrażnienia nerwów prowokujące np. odrętwienie, mrowienie w palcach lub rwę kulszową
• bóle kolan spowodowane np. problemami z więzadłami lub łąkotkami
• problemy z stawami łokciowymi takimi jak „łokieć tenisisty” lub „golfisty”
• problemy z nadgarstkami lub dłońmi takimi jak złamania kości, cieśń nadgarstka, naciągnięcia i rozciągnięcia.
• problemy stóp np. naderwania więzadeł lub ścięgien.

Terapia Manualna jest również bardzo pomocna podczas rekonwalescencji po operacjach oraz urazach sportowych. W przypadku stanowisk pracy lub szczególnych dyscyplin sportowych terapeuta manualny jest w stanie dokonać analizy ruchów jakie wykonujesz oraz doradzić jakie przedsięwziąć środki tak by zredukować ryzyko przeciążeń oraz urazów.
Pierwsza część terapii zawsze rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu na temat obecnego problemu oraz jak wpływa on na twoje codzienne życie. Opis problemu z Twojej perspektywy jest bardzo ważny dla terapeuty. Poprzez badanie fizyczne identyfikuje się przyczynę problemu. W przypadku problemu barku, na przykład, szyja, żebra oraz klatka piersiowa również mogą wymagać badania tak by dokładnie wskazać właściwą naturę Twojego problemu.

Każdy pacjent jest inny, wraz ze swoimi różnymi problemami. Dlatego też badanie oraz testy są specjalnie dostosowywane do każdego pacjenta indywidualnie.
Informacje z wywiadu, przeprowadzone testy oraz badanie są podstawą do przeprowadzenia terapii. Zidentyfikowany problem ruchowy jest leczony za pomocą najbardziej odpowiednich środków.

Wśród środków terapii można wyróżnić:
Manualną mobilizację stawów
• Techniki dla poprawienia mobilności oraz funkcji w obrębie tkanki nerwowej
• Rozciąganie i/lub wzmacnianie mięśni
• Wytłumaczenie mechanizmów problemu oraz doradzanie by zabezpieczyć i utrwalić sukces terapii
• Trening postawy
• Ćwiczenia oraz porady jak samodzielnie radzić sobie w przyszłości.
Podczas terapii fizjoterapeuta w sposób ciągły monitoruje postępy tak by upewnić się iż używa najbardziej skutecznych technik dla uzyskania poprawy tak szybko jak to możliwe.

Terapia manualna Ackermana

Jest to jedna z metod leczenia manualnego. Zabieg zostaje przeprowadzony na podstawie dokładnego badania (palpacja ustawienia, funkcji, przemieszczeń, napięcia tkanek i odczuć pacjenta). Metoda ta pozwala na działanie w miejscu występowania przyczyny schorzenia, dlatego zostaje „odblokowany” tylko i wyłącznie ten krąg, który powodował dolegliwości i bóle u pacjenta. Dzięki takim postępowaniu można w trakcie jednego lub kilku zabiegów można usunąć lub znacznie złagodzić ból.

Metoda PNF (Proprioceptiv Neuromuscular Facilitation)- czyli torowanie nerwowo-mięśniowe. Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Koncepcja ta wykorzystuje do terapii silne i zdrowe regiony ciała pacjenta.Ruchy stosowane w tej metodzie są zgodne z naturalną pracą mięśni i stawów. Każdy ruch odbywa się w trzech płaszczyznach, co wymusza zaangażowanie do pracy maksymalnej ilości włókien mięśniowych. Wielokrotnie powtarzany ruch może spowodować utworzenie nowego wzorca ruchowego, czyli przywrócić przewodnictwo nerwowe w uszkodzonym obszarze. Głównym celem terapii jest pomoc pacjentowi w osiągnięciu najwyższego poziomu funkcjonalnego. Jest to terapia bezbolesna, oparta na osiągalnych celach z aktywnym udziałem pacjenta w terapii.
WSKAZANIA
• przebyte incydenty naczyniowe w postaci udarów niedokrwiennych oraz krwotocznych mózgu
• choroby powodujące zaburzenia w utrzymywaniu równowagi
• Upośledzenie stereotypu chodu
• stwardnienie rozsiane (SM)
• choroba Parkinsona
• pacjenci pooperacyjni, u których występują zaburzenia funkcji mięśni w postaci deficytu masy oraz siły mięśniowej
• choroby mięśni szkieletowych (m.in. dystrofie,zaburzenia metaboliczne, zmiany zapalne)
• złamania tkanki kostnej
• uszkodzenia tkanek miękkich aparatu ruchu: mięśni, ścięgien, więzadeł, torebek stawowych
• zaburzenia tzw. propriocepcji jako następstwo doznanego urazu tkanek miękkich
• zaburzenia prawidłowej postawy – reedukacja posturalną
• bóle kręgosłupa segmentu szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowo -krzyżowego
• neuralgie nerwu trójdzielnego oraz twarzowego
• zaburzenia funkcji wegetatywnych (oddychanie, połykanie, artykulacja)
• leczenie stawów hypermobilnych – stabilizacje stawów kręgosłupa oraz kończyn
• Metoda ta ma zastosowanie w pediatrii min. m.in. mózgowe porażenie dziecięce, przepuklina oponowo – rdzeniowa i inne choroby o podłożu neurologicznym. Stosuje się ją również w leczeniu skolioz i innych wad postawy.

Jest to metoda służąca do diagnozowania i leczenia bólu kręgosłupa. Podstawą leczenia jest stosowanie określonych środków mechanicznych. W terapii wykorzystuje się pozycjonowanie pacjenta oraz stosowanie przez niego odpowiednio dobranego ruchu leczniczego. U części pacjentów konieczne jest zastosowanie przez terapeutę specyficznych procedur manualnych .
Metoda McKenzie rozróżnia trzy zespoły bólowe kręgosłupa pochodzenia mechanicznego:
zespół posturalny – dotyczy zaburzeń postawy ciała, a więc struktur tkankowo – stawowych, które nie są uszkodzone, a tylko nadwerężone statycznym przeciążeniem (np. długotrwałym, niedbałym siedzeniem; dotyczy najczęściej osób wykonujących prace biurowe, umysłowe),
zespół dysfunkcyjny – w sytuacji, gdy statyczne przeciążenie obejmuje tkanki i struktury uszkodzone w jakiś sposób, np. poprzez zrosty, przykurcze, zbliznowacenia
zespół strukturalny – w głównej mierze właśnie na nim koncentruje się metoda; ma on związek ze strukturami znajdującymi się wewnątrz segmentu kręgowego (krążek międzykręgowy, pierścień włóknisty) oraz zewnątrz segmentu (stawy międzywyrostkowe, zrosty około korzeniowe), w zależności od mechanizmu uszkodzenia oraz wzorca bólowego, terapia opiera się na dobraniu odpowiedniego ruchu leczniczego.
Dla każdego z tych zespołów są przewidziane odpowiednie programy lecznicze. W metodzie tej duży nacisk kładzie się także na profilaktykę i edukację pacjenta, mającą na celu zmniejszenia ryzyka nawrotu choroby.
Istotą metody McKenziego jest to, że oferuje ona pacjentom system samodzielnego radzenia sobie z bólem. Dużą wagę przykłada się do zaleceń, które chronią kręgosłup przed kolejnymi urazami i przeciążeniami.
Dzięki swej uniwersalności została ona szybko przyjęta przez różne szkoły terapii manualnej.

Kinezyterapia

UGUL czyli Uniwersalny Gabinet Usprawniania Leczniczego. Jest to kabina do ćwiczeń i zawieszeń, przeznaczona do wykonywania ćwiczeń samowspomaganych oraz ćwiczeń czynnych z oporem z zastosowaniem systemów bloczkowo – ciężarkowych. Zestaw urządzeń pod nazwą UGUL stanowi kompleksowe stanowisko terapeutyczne przeznaczone dla usprawniania chorych ze schorzeniami narządu ruchu, szczególnie w schorzeniach ortopedycznych, reumatycznych i neurologicznych.

Ćwiczenia trwają od 30 do 40min, w zależności od schorzenia, rodzaju dobranych przez fizjoterapeutę ćwiczeń oraz od wskazań lekarza. Pacjent ćwiczy w wygodnym stroju gimnastycznym.

Zestaw urządzeń kabiny UGUL umożliwia bezpieczne wykonywanie ćwiczeń przy pomocy kończyn górnych lub dolnych oraz realizowanie bogatego programu usprawniania leczniczego obejmującego m.in.:

  • zapobieganie powstawania przykurczów
  • leczenie istniejących deformacji
  • zwiększenie możliwości siłowych oraz ruchomości w stawach
  • wyzwalanie prawidłowej kompensacji zewnętrznej i wewnętrznej
  • odciążenie powierzchni stawowych kręgów szyjnych

W zakres gimnastyki UGUL wchodzą:

  • ćwiczenia czynno – bierne
  • samo wspomagane
  • czynne w odciążeniu
  • czynne wolne
  • czynne oporowe.

WSKAZANIA:

Ćwiczenia czynno-bierne

  • stany po chirurgicznych zabiegach rekonstrukcyjnych głównie w obrębie narządu ruchu
  • stany po unieruchomieniu w opatrunkach gipsowych
  • choroby gośćcowe, reumatoidalne
  • unieruchomienie kończyn za pomocą wyciągów
  • stany atrofii tkanek
  • demineralizacji kości
  • oparzenia większych części ciała
  • inne zabiegi operacyjne nie koniecznie w obrębie narządu ruchu (np. stan po mastektomii)

Ćwiczenia czynne w odciążeniu

  • zaniki i znaczne osłabienie siły mięśniowej
  • niepełny zrost kostny
  • zmiany zwyrodnieniowe stawów
  • ograniczenia ruchomości w stawach
  • stany po unieruchomieniu
  • zespoły bólowe w obrębie aparatu ruchu

Ćwiczenia czynne wolne

  • osłabienie siły mięśniowej
  • ograniczenia zakresu ruchomości
  • wzmożone spoczynkowe napięcie mięśni
  • zaburzenia koordynacji nerwowo-mięśniowej

Ćwiczenia czynne z oporem

  • osłabienie siły mięśniowej
  • stany unieruchomienia (np: opatrunek gipsowy)

PRZECIWWSKAZANIA:

  • przypadki pourazowe po złamaniach z niepełnym zrostem (zrost po 3-4 miesiącach)
  • stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
  • stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
  • stany zapalne żył
  • rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
  • stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
  • występowanie bólu przy ćwiczeniach (silne nie ustępujące dolegliwości)
  • temperatura powyżej 38°
  • ciśnienie rozkurczowe powyżej 100 skurczowe powyżej 160 (spoczynkowe)
  • ogólny ciężki stan pacjenta
  • stan po tomografii komputerowej z kontrastem
  • stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego)
  • zmiany zwyrodnieniowe stawów
  • ograniczenia ruchomości w stawach
  • stany po unieruchomieniu
  • zespoły bólowe w obrębie aparatu ruchu

ugl

Trakcja to proces ciągnięcia, którego efektem jest dystrakcja – rozdzielenie powierzchni stawowych kręgosłupa. Powoduje czasowe odciążenie kręgosłupa, rozluźnienie i rozciągnięcie tkanek oraz zmniejszenie ucisku na korzenie nerwowe. Wykonywana na odcinek szyjny lub lędźwiowo-krzyżowy kręgosłupa. Jakość przeprowadzanej trakcji jest uzależniona od stopnia zaawansowania zmian zwyrodnieniowych występujących w stawach kręgosłupa.

Wskazania:

  • ostre/podostre i przewlekłe zespoły korzeniowe
  • ustabilizowany kręgozmyk
  • hipomobilność
  • zmiany zwyrodnieniowe
  • zwiększone napięcie mięśni przykręgosłupowych
  • ból dyskogenny
  • ból stawowy
  • wygojone, bolesne złamanie kompresyjne

Przeciwwskazania

- konflikt dyskowo-korzeniowy wymagający konsultacji neurochirurgicznej

- osteoporoza

- ostre stany zapalne

- hipermobilność

- zaburzenia funkcjonowania tętnic kręgowych w kręgosłupie szyjnym

- zawroty głowy

- ciężkie choroby układu krążenia

- ciężkie choroby układu oddechowego

- nowotwory kręgosłupa

- ostra infekcja

- ciąża

trakcja

Platforma balansowa SIGMA to nowoczesne oprzyrządowanie, które znalazło zastosowanie u pacjentów ortopedycznych, neurologicznych, sportowców czy dzieci. Głównym wskazaniem są zaburzenia czucia głębokiego i równowagi, powstające na skutek różnorodnych urazów w obrębie kończyn dolnych, kręgosłupa, a także na skutek ubytków neurologicznych. Podstawowym celem treningu jest stymulowanie układu nerwowego i układu ruchu do lepszego odbioru bodźców z prioprioceptorów i błędnika, co w efekcie końcowym prowadzi do poprawy kontroli motorycznej i stabilizacji w danej pozycji.

Urządzenie wykorzystywane jest zarówno w diagnostyce (test statyczny i test dynamiczny) jak i terapii (8 ćwiczeń w połączeniu z biofeedbackiem). Wykonywanie ćwiczeń oparte jest na treningu progresywnym. Stopień trudności dobierany jest indywidualnie do stanu pacjenta, co jest możliwe dzięki wyposażeniu platformy w 4 różnej wielkości nakładki do ćwiczeń w dwóch płaszczyznach oraz 1 nakładki do ćwiczeń jednoosiowych. Dodatkowe zwiększenie obciążenia można uzyskać poprzez odpowiednią pozycję do ćwiczeń. Może to być siad na platformie, stanie obunóż lub jednonóż. Bardzo ważnym elementem jest antypoślizgowa powierzchnia platformy zapewniająca bezpieczeństwo podczas wykonywania określonych zadaniach ruchowych, a bank gotowych programów treningowych uatrakcyjnia ćwiczenia.

Kolejnym bardzo istotnym atutem platformy balansowej jest możliwość wykorzystania biofeedbacku do ćwiczeń, dzięki czemu pacjent dostaje wizualną i dźwiękową informację zwrotną podczas wykonywania określonych zadań ruchowych. Umożliwia to pacjentowi samodzielne korygowanie przy niewłaściwym wykonywaniu ćwiczenia oraz uczy jak wykonać danych ruch w sposób poprawny.

platfo

Kinesiotaping- metoda terapeutyczna polegająca na oklejaniu wybranych fragmentów ciała plastrami o specjalnej strukturze. Została opracowana i spopularyzowana na początku lat osiemdziesiątych przez Japończyka dr. Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalnie wytworzony plaster. Jest to plaster nie ograniczający ruchów, rozciągający się tylko na długość, o ciężarze i grubości zbliżonych do parametrów skóry, odporny na działanie wody i umożliwiający przepływ powietrza dzięki falowemu utkaniu.

Dzialanie :
• Wpływa na funkcję mięśni normalizuje napięcie mięśniowe
• Wpływa na układ skórno- powięziowy – poprawa mikrokrążenia, uniesienie skóry i zmniejszenie nacisku na receptory bólowe
• Aktywuje układ limfatyczny – wspomaga ilość i prędkość przepływu limfy, zmniejsza stany zapalne, redukuje krwiaki
• Aktywuje endogenny system znieczulenia
• Wspiera funkcje stawów

kinezyterapia

Fizykoterapia

 

Krioterapia polega na leczeniu zimnem przy temperaturze poniżej -100 Co do -160 Co . Oziębianie danej okolicy ciała powoduje pobudzenie receptorów i miejscowe zwężenie naczyń krwionośnych, które już po 1 minucie po zakończeniu zabiegu czterokrotnie powiększają się i polepszają przepływ krwi.

Skutki działania krioterapii miejscowej:
– zmniejszenie obrzęku
– zmniejszenie bólu
– działanie przeciwzapalne
– przekrwienie
– rozluźnienie mięśni
– poprawa przemiany materii

Czas trwania zabiegu to 3min dla jednej okolicy. Sam zabieg Pacjent odczuwa jako delikatne ukłucia igiełkami, które stopniowo słabną. Po zabiegu odczuwa się przyjemne, rozlewające się ciepło, zmniejszenie dolegliwości bólowych, rozluźnienie mięśni a w konsekwencji poprawę zakresu ruchu w stawach. Niekiedy po 6-7 zabiegach obserwuje się nasilenie się dolegliwości bólowych, jednak jest to zjawisko przemijające. Zabieg jest dobrze znoszony przez dzieci.
Krioterapię stosuje się przeważnie w reumatologii, ortopedii, neurologii, w leczeniu oparzeń czy zapaleniu żył oraz do usuwania żylaków.

Wskazania:
• stany pourazowe stawów i mięśni
• zespół bolesnego barku
• reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)
• choroby reumatyczne tkanek miękkich
• choroba zwyrodnieniowa stawów
• zapalenia okołostawowe ścięgien
• przykurcze narządu ruchu
• choroby neurologiczne (np. stwardnienie rozsiane)

Przeciwwskazania
– zaburzenia czucia
– choroba nowotworowa
– ciąża
– ciężkie choroby układu krążenia i serca
– ostre infekcje
– zakrzepy/zatory żylne
– niedoczynność tarczycy

krioterapia

Magnetoterapia to forma terapii, wykorzystująca zmienne pole magnetyczne niskiej częstotliwości. Stanowi uniwersalną metodę stosowaną w profilaktyce i terapii wielu schorzeń, której wszechstronne, dobroczynne działanie zostało udowodnione praktycznie oraz naukowo.
Człowiek nie jest w stanie żadnym zmysłem wyczuc obecności pola magnetycznego, pomimo tego pod jego wpływem zachodzą reakcje, które są odczuwalne i możliwe do zarejestrowania metodami diagnostycznymi. I tak wyróżniono działanie: przeciwbólowe, naczyniorozszerzające, naczyniotwórcze, przeciwobrzękowe, przeciwzapalne, usprawniające przemianę materii, detoksykacyjne, miorelaksacyjne, przyspieszające zrost kostny, oraz zapobiegające utracie gęstości kości.

Magnetoterapia jest szeroko stosowana w schorzeniach:
• narządu ruchu- opóźniony zrost kostny, stawy rzekome, osteoporoza, choroba zwyrodnieniowa i stany zapalne stawów;
• układu nerwowego – stany po udarach mózgowych, migrena i naczyniowe bóle głowy, zaburzenia czynności nerwów czaszkowych i obwodowych, stwardnienie rozsiane (SM);
• narządu wzroku – choroby infekcyjne rogówki, zanik nerwu wzrokowego;
• górnych dróg oddechowych i słuchu;
• płuc;
• układu krążenia – nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca, makroangiopatia cukrzycowa;
• przewodu pokarmowego – choroba wrzodowa, przewlekłe zapalenie trzustki;
• skóry i tkanek miękkich – infekcje bakteryjne, bliznowce, owrzodzenia i zmiany troficzne podudzi.
Przeciwwskazania do stosowania magnetoterapii to:
• ciąża
• choroba nowotworowa (w tym po operacjach oraz podczas chemioterapii i radioterapii)
• czynna gruźlica
• ostre choroby infekcyjne: bakteryjne, wirusowe i grzybicze
• nie stosuje się zabiegów magnetoterapii u dzieci w wieku poniżej dwóch lat, biorąc pod uwagę słabość młodego organizmu
• obecność czułych urządzeń elektronicznych (rozrusznik serca),
• krwawienia z organów wewnętrznych,
• epilepsja
• niskie ciśnienie krwi
• cukrzyca młodzieńcza
• nadczynność tarczycy

Metalowe implanty w ciele i na ciele osoby poddanej zabiegowi nie stanowią przeciwwskazania. Ich obecność w polu może jedynie zmienić układ linii pola magnetycznego przez co może ono stać się niejednorodne.

Fale uderzeniowe są akustycznymi falami przenoszącymi energię w bolące miejsce. Dzięki nim następują procesy leczenia i regeneracji. Fala uderzeniowa charakteryzuje się skokowym wzrostem ciśnienia, wysoką amplitudą i brakiem okresowości. Energia kinetyczna pocisku – wyzwolona dzięki skompresowanemu powietrzu – jest przenoszona poprzez uderzenie do przekaźnika fali uderzeniowej. Wygenerowana w ten sposób fala uderzeniowa rozchodzi się promieniście bądź w skoncentrowany sposób w zależności od rodzaju użytego aplikatora. Efektywna głębokość penetracji sięga od 4 do 7 cm w głąb tkanek w zależności od użytego przekaźnika fali uderzeniowej i ustawionej energii (ciśnienia). Większość energii fali uderzeniowej wnika pod ciśnieniem do organizmu.

Dawka i energia fal uderzeniowych zależna jest od rodzaju zachorowania i głębokości leczonej tkanki. Właściwa terapia trwa około 10 min i w zasadzie jest minimalnie bolesna. Po odbyciu terapii zalecamy przez 2 dni prowadzić spokojny tryb życia, kiedy pacjent przykłada lodowe kompresy a ewentualny ból uśmierza za pomocą analgetyków. Po tych 2 dniach można prowadzić normalny tryb życia. Terapia lecznicza za pomocą fal uderzeniowych nie ma żadnych efektów ubocznych.
Zalety terapii falą uderzeniową:
szybka ulga w bólu, przywracanie sprawności ruchowej
metoda nieinwazyjna, bez efektów ubocznych, wysoka skuteczność 70-80%, zabiegi bez potrzeby znieczulania, krótki czas terapii (3-5 zabiegi)
PRZECIWWSKAZANIA:
Zaburzenia krzepnięcia krwi, ciąża, choroby nowotworowe, stany gorączkowe, ostre stany zapalne, polineuropatie, sterydoterapia, rozrusznik serca, implanty, endoprotezy, zawansowana osteoporoza, ostre stany pourazowe, chrząstka wzrostowa u dzieci, nie stosować na miejsca w okolicy dużych nerwów, naczyń, rdzenia kręgowego, głowy

EFEKTY MEDYCZNE TERAPII

Poprawienie metabolizmu i mikrocyrkulacji:

fotofoto_01

Terapia laserem wysokoenergetycznym jest szybką i skuteczną metodą leczenia bólu. Biostymulacja leczy tkanki poprzez ich regenerację na poziomie komórkowym. Monochromatyczność i spójność światła laserowego pozwala na precyzyjne dawkowanie energii i zaplanowanie z góry jego działania.

Długości fal wynoszące 810/980 nm oraz 1064 nm wywierają mocny wpływ na biologiczne chromofory, pozwalając na maksymalny efekt terapeutyczny bez niepożądanych skutków. Maksymalna moc wynosząca 7 W, 12 W pozwala na bardzo głębokie przenikanie światła laserowego.

Optymalny stosunek pochłaniania oraz głębokości przenikania gwarantuje efektywną stymulację tkanki oraz receptorów bólu na głębokości do 12 cm. Terapia laserem wysokoenergetycznym jest szybką i skuteczną metodą leczenia niewywołującą efektów ubocznych, którą można zastosować w dowolnym miejscu w obrębie ciała.

foto_04foto_05

foto_03

Prądy TENS:
Elektrostymulację nerwów przeprowadza się jako zabieg leczniczy u osób z bólem ostrym lub przewlekłym. Stosowanie prądów TENS nie ma skutków ubocznych typowych dla innych metod. Celem elektrostymulacji nerwów jest pobudzenie mechanizmów regeneracyjnych lub obronnych organizmu, wtedy gdy właściwe jego funkcjonowanie zostało uniemożliwione na skutek choroby, a także wpływanie na odczuwanie bólu. Prądy TENS nie wchodzą w interakcję z przyjmowanymi lekami i pomagają hartować organizm.

Galwanizacja:
Zabieg rehabilitacyjny, stosowany między innymi przy zaniku mięśni. Zabieg prądem wykonuje się w obrębie tułowia, kończyn, głowy i szyi. Znane jest także zastosowanie galwanizacji w kosmetyce. W gabinetach kosmetycznych także wykorzystuje się elektrody, które stykają się z wilgotną skórą, w wyniku czego następuje przekrwienie, podrażnienie układu nerwowego oraz zaktywizowanie mięśni do pracy, zatem stają się one bardziej napięte.
Terapia skojarzona:
Procedura terapeutyczna, polegająca na równoczesnym zastosowaniu terapeutycznego działania fali ultradźwiękowej i impulsowego bodźca elektroterapeutycznego, czyli połączenia ultradźwięków i prądów. Podczas zabiegu terapii skojarzonej rolę jednej elektrody spełnia głowica ultradźwiękowa, która domyślnie ustawiona jest jako czynna i to właśnie ją umieszczamy w miejscu zabiegowym wykonując ruchy okrężne (analogicznie do zabiegów ultradźwiękowych). Głowica ta jest połączona z dodatnim albo ujemnym biegunem prądu, w zależności od wskazań. Najczęściej jest to miejsce promieniowania bólu. Pod głowicą ultradźwiękową pacjent będzie odczuwał działanie prądu w postaci delikatnych skurczów lub intensywnego mrowienia w zależności od efektu jaki chcemy uzyskać.
reumatyzm

SALUS TALENT to światowa nowość w walce ze schorzeniami narządów ruchu i nie tylko. Działa on na zasadzie głębokiej stymulacji elektromagnetycznej. Dotychczasowe doświadczenia i badana naukowe pozwalają stwierdzić, że leczenie przebiega szybciej niż w przypadku zastosowania tradycyjnych metod leczenia fizykalnego i przy mniejszej liczbie zabiegów. Sami pacjenci stwierdzili, iż leczenie przy pomocy SALUS TALENT jest bardzo skuteczne i pozwoliło im na skuteczne zwalczenie bólu.

 

Leczenie prze zastosowaniu stymulacji elektromagnetycznej zaleca się przy:

  •     zaburzeniach układu mięśniowo-szkieletowego
  •     schorzeniach kręgosłupa
  •     zaburzeniach układu nerwowego
  •     rehabilitacji sportowej
  •     osłabieniach oraz zaniku mięśni

 

Jak działa SALUS TALENT?

Ludzkie ciało jest dobrym przewodnikiem dla pola magnetycznego. Jeżeli tkanki organizmu poddamy działaniu takiego takiego pola – właśnie poprzez przyłożenie do chorego miejsca takiego urządzenia jak SALUS TALENT – to są one penetrowane w głąb organizmu. Powoduje to pobudzenie komórek nerwowych, mięśni oraz naczyń krwionośnych. Jest to zdecydowanie skuteczniejsze od tradycyjnej metody elektrostymulacji, która działa blisko powierzchni skóry. Silne pole magnetyczne potrafi dotrzeć głęboko do wnętrza organizmu i pobudzić tkanki – szacuje się, że głębokość penetracji sięga do 10cm.

 

Kiedy stosować SALUS TALENT?

  •     bóle barków
  •     bóle odcinka szyjnego
  •     bóle odcinka lędźwiowego
  •     bóle łokcia
  •     bóle kolana
  •     bóle stawu skokowego

SALUS TALENT

SALUS TALENT

TR-THERAPY – Terapia Radiofalowa Ukierunkowana przenosi fale o częstotliwości radiowej przez tkanki powodując ich selektywne przegrzanie. Efekty terapii w postaci natychmiastowej ulgi w bólu, rozluźnienia mięśni, zmniejszenia obrzęków oraz przyspieszenia regeneracji tkanek zostały potwierdzone naukowo.

EFEKTY TERAPEUTYCZNE

ROZLUŹNIENIE MIĘŚNI – TR-THERAPY działa na hipertoniczne włókna mięśniowe, powodując ich natychmiastowe rozluźnienie. Poprzez rozszerzenie się naczyń krwionośnych tkanki zostają zaopatrzone w substancje odżywcze.

REDUKCJA OBRZĘKÓW – poprawa krążenia krwi i limfy. Redukcja obrzęków wynikających z dysfunkcji żylnej i limfatycznej, obrzęków pourazowych i przewlekłych (zwłókniałe obrzęki).

REGENERACJA TKANEK – poprawa miejscowego metabolizmu tkankowego. Przyspieszenie regeneracji tkanek miękkich i szybsze usuwanie produktów przemiany materii.

 

Głównymi WSKAZANIAMI do TR- THERAPY są:

  • ostre i przewlekłe schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego
  • ból odcinka szyjnego, piersiowego i lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa
  • choroby zwyrodnieniowe stawów obwodowych i kręgosłupa
  • dolegliwości bólowe w układzie mięśniowo-szkieletowym
  • Tendinopatie
  • obrzęki
  • naciągnięcia / przykurcze / przeciążenia mięśni

 

PRZECIWWSKAZANIA

  • ciąża
  • zaburzenia czucia
  • zmiany skórne
  • skłonność do krwawień, miesiączka
  • nowotwór
  • gorączka
  • infekcje wirusowe / bakteryjne
  • elementy metalowe, implanty w obszarze zabiegowym
  • niemowlęta i małe dzieci
  • stosowanie nad gruczołami dokrewnymi i gonadami

TR-THERAPY

Masaż

Masaż klasyczny to najpopularniejszy masaż, który w zależności od formy – intensywności może być leczniczy, relaksacyjny, pobudzający itp. Do masażu klasycznego należą zabiegi, które mają na celu poprawienie psychofizycznego stanu pacjenta, znajdują one zastosowanie w zapobieganiu i leczeniu wielu chorób z dziedziny ortopedii, neurologii, pediatrii, ginekologii oraz chorób internistycznych. W zależności od sytuacji masaż klasyczny może być wykonywany w formie zabiegu całościowego lub częściowego. Masaż działa przeciwbólowo, polepsza odżywianie tkanek, regeneruje mięśnie, reguluje napięcie mięśniowe, zwiększa elastyczność i sprężystość mięśni, zmniejsza tkankę tłuszczową, przyspiesza przemianę materii, uaktywnia przepływ krwi i limfy. Masaż klasyczny jest wykonywany bezpośrednio na ciele osoby masowanej przy użyciu środka ułatwiającego masaż np. oliwki, kremu do masażu, talku lub maści leczniczej. Najczęściej stosuje się tradycyjne techniki masowania, czyli rozcieranie, głaskanie, wyciskanie, przesuwanie, oklepywanie. W czasie masażu odprężamy się i relaksujemy. Odpręża się też nasze ciało, miejsca pełne napięcia i bólu zostają rozprężone. Regularne stosowanie masażu polepsza samopoczucie, koryguje istniejące zmiany układu kostnego, po masażu odczuwamy mniejsze napięcie w kręgosłupie, plecach i karku. Masaż klasyczny poprawia wygląd skóry, jest ona lepiej dotleniona i ukrwiona.

Wskazania: bóle pleców, bóle karku, bóle mięśni, obrzęki, przykurcze, choroby reumatyczne, niewydolność krążenia.

Przeciwwskazania: ciąża, menstruacja, gorączka, żylaki, ropne zmiany skórne, naczyniaki, gruźlica kości, nerczyca, zaburzenia krzepliwości krwi, nadciśnienie, stany zapalne, zaawansowana miażdżyca, zapalenie nerwów obwodowych, zaawansowana osteoporoza, przebyty niedawno zawał, choroba nowotworowa, krwiaki, tętniaki.

terapia_manualna

Jest to zabieg w którym wykorzystuje się efekt wibracji tkanek pod wpływem drgań tworzonych przez impuls elektrostatyczny.
Jest to bezpieczna i delikatna metoda terapii, działająca bezpośrednio w miejscu schorzenia. Efektem jej działania jest redukcja obrzęków, relaksacja mięśni, stymulowanie gojenia ran przewlekłych, wspomaganie układu immunologicznego. W trakcie zabiegu tkanki są równomiernie ugniatane ze zróżnicowaną siłą mechaniczną.

Wskazania: ból i napięcia w okolicach mięśni; bóle reumatyczne; zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa; dyskopatia; zaburzenia w układzie krążenia.

Przeciwwskazania: rozstępy, blizny, rany, brak ciągłości skóry, rany ropne; podrażnienia; stany gorączkowe; krwotoki; żylaki; zmiany nowotworowe; zapalenia narządów wewnętrznych; osteoporoza; ciąża. materii, zmniejsza ucisk na dysk.

masaz_wibracyjny

Hydroterapia balneoterapia

Borowina jest rodzajem torfu o specyficznych właściwościach fizykochemicznych. Występują w niej składniki organiczne takie jak: kwasy huminowe, bituminy (żywice i woski) , białka, aminokwasy, nieorganiczne- sole mineralne, a także składniki mikrobiologiczne (bakterie i grzyby).

Działanie zabiegów borowinowych.

  1. Działanie cieplne. W zabiegu borowinowym następuje łagodny, powolny wzrost temp. tkanek nie tylko części korowej organizmu ale także rdzennej. Duże przegrzanie uzyskuje się przy mniejszym odczuwaniu ciepła przez organizm. Temp borowiny rzędu 40-42 odczuwa się jak temp wody ok. 37. Warstwa borowiny przylegająca bezpośrednio do skóry, oddając jej ciepło bardzo szybko uzyskuje jej temp. po czym bardzo wolno uzyskuje kolejne porcje ciepła.
  2. Działanie mechaniczne. Na powierzchnię ciała zanurzonego w papce działa ciśnienie hydrostatyczne. Ciśnienie jest tym większe im gęstsza jest papka i im głębiej ciało jest zanurzone. Działanie mechaniczne wywiera również tarcie cząsteczek masy o skórę.
  3. Działanie chemiczne. Kwasy huminowe działają na mięśnie gładkie jajowodów, macicy a także naczynia krwionośne, zmniejszają ich kurczliwość co prowadzi do zwiększenia ukrwienia tkanek. Kwaśny odczyn borowiny oraz bituminy mogą działać na skórę ściągająco lub drażniąco.
  4. Działanie fizjologiczne. Jest to działanie kompleksowe, w którym na pierwszy plan wysuwa się działanie cieplne. Temperatura masy borowinowej powoduje zwiększenie częstości skurczów serca, zwiększenie objętości wyrzutowej i pojemności minutowej serca i obniżenie ciśnienia rozkurczowego. Wywołują przekrwienie głęboko położonych mięśni, powodując ich rozluźnienie. Usuwają ból powstały w wyniku wzmożonego napięcia mięśni. Poprawiają rozciągliwość więzadeł i ścięgien.

Wskazania do stosowania gorących zabiegów borowinowych.

  • Procesy zwyrodnieniowe stawów i chrząstek stawowych
  • Stany pourazowe stawów, kości, okostnej, mięśni
  • Reumatyzm tkanki miękkiej
  • Przykurcze
  • Przewlekłe choroby zapalne kręgosłupa
  • Bóle towarzyszące osteoporozie trzonów kręgowych
  • Wybrane choroby ginekologiczne
  • Okłady są korzystne w przypadku zespołów bólowych poszczególnych części kręgosłupa, przewlekłych chorobach przewodu pokarmowego, wątroby i dróg oddechowych

Przeciwwskazania do stosowania gorących zabiegów borowinowych:

Ostre i podostre stany zapalne w tym gorączka reumatyczna, Zapalenia w obrębie tkanek miękkich, Choroby przebiegające z gorączką, ze skłonnością do krwawień, Niewydolność oddechowa, krążeniowa, Nowotwory łagodne i złośliwe, Zaburzenia czucia, Choroby nerek i pęcherza moczowego, Żylaki, rany, zapalenia skóry, Cukrzyca, miażdżyca, Zaburzenia rytmu serca, Stany znacznego osłabienia i wycieńczenia, Niskie ciśnienie krwi, Ciąża

borowina

Masaż podwodny wpływa na organizm podobnie jak masaż klasyczny: zwiększa ukrwienie, a dzięki temu dotlenia i odżywia tkanki organizmu. Jednak siła i intensywność masażu wodnego są zdecydowanie większe niż masażu klasycznego. Ten rodzaj zabiegu ma na celu maksymalne rozluźnienie mięśni. Jest przeprowadzany w uzdrowiskach, jednak nie może całkowicie zastąpić masażu klasycznego. Jakie są wskazania i przeciwwskazania do masażu podwodnego?
Masaż wodny jest uzupełnieniem masażu klasycznego. Zaletą masażu podwodnego jest to, że można swobodnie regulować:
oddziaływanie na tkanki (może być bardziej równomiernie niż podczas masażu manualnego), dawkę energii mechanicznej, ciśnienie strumienia wody (będzie stałe, w odróżnieniu od masażu manualnego, ale nieodpowiednio dobrane zbyt duże ciśnienie może wywołać nawet siniaki), średnicę dyszy oraz jej kształt (dysza typu sito służy do delikatnego masażu na dużej powierzchni, dysza okrągła, wgniatająca wywołuje większy nacisk na skórę), odległość dyszy od ciała (10-30 cm),
kąt padania strumienia i temperatury wody.
Wszystko to zostaje dobrane do indywidualnych potrzeb każdego pacjenta. Ten rodzaj hydroterapii wyjątkowo skutecznie rozluźnia mięśnie. Podwodny masaż ciała może być prowadzony zimnym lub ciepłym strumieniem wody. Zimny strumień służy wywołaniu miejscowego skurczu mięśni oraz miejscowemu zwężeniu naczyń krwionośnych. Ciepły strumień powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, ma także działanie rozluźniające mięśnie. Temperatura naprzemienna natomiast silnie pobudza krążenie i uelastycznia ściany naczyń krwionośnych. Prozdrowotne działanie masażu wodnego to także zwiększenie ruchomości stawów, uelastycznienie mięśni, a nawet zwiększenie ich sprawności. Ten masaż leczniczy pozytywnie działa także na skórę, może być traktowany jako masaż antycellulitowy.

W masażu podwodnym wykorzystuje się różne techniki masażu. Pacjent może zostać ułożony w jednej z trzech pozycji: na grzbiecie, na boku i na brzuchu. Można stosować go na całe ciało lub tylko na konkretne części ciała. Strumień wody prowadzony jest zgodnie z kierunkiem krążenia żylnego (wyjątkiem od tej reguły jest masaż międzyżebrzy, gdzie strumień wody prowadzony jest ruchami okrężnymi wzdłuż przebiegu przestrzeni międzyżebrowych, oraz masaż brzucha).
Wskazania i przeciwwskazania do rehabilitacji wodnej
Hydroterapia polecana jest w przypadku wielu dolegliwości takich jak:
nerwobóle, stany pourazowe (w celu przyśpieszenia wytworzenia się kostniny), problemy z krążeniem, cellulit, otyłość i nadwaga, zaburzenia naczynioruchowe, wzmożone napięcie mięśniowe, miejscowe skurcze naczyń krwionośnych.
Kąpiele lecznicze wraz z masażem wodnym są świetnym sposobem na odprężenie i relaks, mogą być wstępnym zabiegiem przed masażem klasycznym. Hydroterapia redukuje wzmożone napięcie mięśniowe i zmniejsza zmiany reumatyczne. Może być zastosowana u osób cierpiących na osteoporozę.

Nie każdy pacjent może skorzystać z masażu podwodnego. Zabieg nie jest przeznaczony dla osób z zaburzeniami rytmu serca, arytmią, rozrusznikami serca. Nie mogą z niego korzystać kobiety w ciąży ani pacjenci z chorobami skóry, żylakami, cukrzycą czy w czasie infekcji.

masaz
appointment-img
Z listy obok wybierz płeć:

captcha